(εις Μνημόσυνο Κώστα Φράγκου)
Γράφει ο Αναστ. Ι. Τριπολίτης, Ιατρός, Φίλος του τεθνεόντος
Τελείως τυχαίως (αλλά εγκαίρως)¹ , τηλεφωνώντας σε παιδικό φίλο (εκ Καρδαμύλων), έμαθα για τον θάνατο του αγαπημένου μου φίλου, του Κώστα Μιχ. Φράγκου.
Τον Κώστα τον γνώριζα από πολλών (50) ετών, ένεκα του κοινού μας… πάθους² : της γραφής των καθημερινών γεγονότων (και όχι μόνον!…).
Ο Κώστας, συνταξιούχος Πλοίαρχος Εμπορικού Ναυτικού, και εγώ, που «τυχαίως» δεν έγινα ναυτικός, μας συνέδεε το… «πάθος» («χόμπι» το λένε σήμερα) της γραφής. Επαινούσαμε τα σωστά γεγονότα και καυτηριάζαμε: τα άσχημα, τα κακά!
Το τελευταίο διάστημα, είχε χαθεί από τις κοινωνικές συναντήσεις, επειδή όμως αμφότεροι έχομε και… κάποια ηλικία, δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, αλλά προ ημερών (εγκαίρως, όπως γράφω και πιο
πάνω) έμαθα το θλιβερό «μαντάτο», και τηλεφωνώντας στη σύζυγό του έμαθα λεπτομέρειες για την κηδεία του, όμως (πάλι αυτό το όμως) ενώ ήμουν έτοιμος να ξεκινήσω για τον Άγιο Σπυρίδωνα Πειραιώς (όπου και η κηδεία) βρέθηκα στο «Σισμανόγλειο» λόγω προβλήματος της συζύγου μου (ευτυχώς όλα πήγαν καλά).
Καλό ταξίδι αγαπημένε και αξέχαστε φίλε Κώστα μας. Αν ο Θεός συγχωρέσει κάποια αμαρτήματά μου, θα βρεθούμε στον Παράδεισο, όπου (είμαι σίγουρος) ότι βρίσκεσαι, διότι δεν είχες πειράξει ούτε μυρμήγκι!…
Συλλυπητήρια πολλά στην οικογένειά σου.
Με Χριστιανική Αγάπη,
ο φίλος σου,
Τάσος
1 Το παρόν κείμενο για τεχνικούς λόγους ΔΕΝ δημοσιεύθηκε εγκαίρως!…
2 Δεν γνωρίζω το ακριβές βιογραφικό του (ζητώ τη συγνώμη σας!…), γνωρίζω όμως ότι ήταν
μέλος της Ενώσεως Ελλήνων Λογοτεχνών!… (Φιλολόγων;)
ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΕΚΠΛΗΞΗ
Γράφει ο Αναστάσιος Ι. Τριπολίτης, Ιατρός
και στέλεχος του Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου» ΨΝΑ
Έχω κουραστεί να αυτοσυστήνομαι (Ιατρός Αγγειοχειρουργός, Μέλος του Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου» επί 45ετία, 4 φορές Πρόεδρος του Δ.Σ., κλπ. κλπ.), αλλά πιθανόν το κείμενό μου το διαβάζει και κάποιος που δεν με γνωρίζει!… Έτσι λοιπόν μερικές φορές γράφω… τα ίδια και τα ίδια (όπως κάποιος φίλος μου… μουρμούρισε κάποια μέρα)! Αλλά ας έλθομε στο θέμα μας:
Η εβδομάδα που μας πέρασε λοιπόν μου (μας)¹ επεφύλαξε μια ωραία έκπληξη: την επίσκεψη της Β΄ Τάξεως του ΓΕΛ (Γενικού Λυκείου) Βροντάδου Χίου!…
Πράγματι, μετά από προγραμματισμό και ενημέρωση από τον σημερινό Πρόεδρο του Δ.Σ. κ. Αντώνιο Χλωρό, δικηγόρο, με καταγωγή από το Πιτυός, βρέθηκα στο «Δρομοκαΐτειο» περιμένοντας τα Βρονταδουσάκια, που (περιέργως;) ήρθαν στην ώρα τους. Ήταν 28 μαθητές, __ μαθήτριες και 3 συνοδοί (από τον Βροντάδο και τη Λαγκάδα)². Μεταξύ αυτών ήταν και εγγονάκια γνωστών μου που μου συστήθηκαν και τη χαρά την πήρα!…
Μεταξύ των συνοδών ήταν και ο κ. (Δρ.) Νίκος Κ. Χαβιάρας, γιος του αειμνήστου φίλου μου βιβλιοπώλη Κωνσταντίνου Χαβιάρα, με τον οποίο κουβέντιασα αρκετά και θυμήθηκα τα παλιά!…
Η ξενάγηση έγινε (ως συνήθως) από την αρμόδια υπάλληλο κι εγώ αισθάνθηκα υπερήφανος διότι έχω συμβάλλει στην ανακαίνιση και τον εμπλουτισμό (και) στο Μουσείο μας, που είναι ένα κόσμημα για την
Ελλαδίτσα μας!…
Χωρίς να είμαι αγνώμων προς το Ελληνικό Κράτος, το οποίο με τις πτωχές του δυνάμεις μας συντηρεί³ , δεν μπορώ να μην αναφερθώ στους ευεργέτες μας (Χιώτες, κυρίως), οι οποίοι κατά καιρούς μας θυμούνται και μας βοηθούν. Τελευταίοι μεγάλοι ευεργέτες είναι τα δύο ζεύγη Γέμελοι (Γιάννης και Καλλιόπη, και Μιχάλης και Παρασκευή), οι οποίοι τα τελευταία χρόνια μας έφτιαξαν το Γηροψυχιατρικό Τμήμα και τη Γεμέλειο Νοσηλευτική Σχολή, κοσμήματα και αυτά στο σύνολο των κτιρίων του
«Δρομοκαϊτείου» (μεγάλη ιστορία).
Στον Επίλογο γράφω δυο λόγια για τον φίλο μου και «συνάδελφο» στη γραφή (είχαμε την ίδια αδυναμία, το ίδιο «χόμπι» αν προτιμάτε οι πλέον σύγχρονοι ή μοντέρνοι), τον Κώστα τον Φράγκο.
Ψάχνοντας για κάτι(;) μόλις έμαθα ότι… απεβίωσε!… Αλησμόνητε Κώστα, έτσι μας άφησες χωρίς να πεις ένα «γεια»; Κεραυνός εν αιθρία για μένα, κάτι υποψιαζόμουν, αλλά, αλλά, αλλά!!!…
Καλό Ταξίδι Κώστα!
Σίγουρα θα είσαι ευπρόσδεκτος στον Παράδεισο!
Απ’όσο θυμάμαι δεν είχες πειράξει ποτέ κανέναν!… Άραγε θα σε ξαναδώ; Δεν είμαι σίγουρος ότι θα πάω στον Παράδεισο, γιατί πολλά λέγονται για μένα!…
Με εκτίμηση,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
1 Το κείμενο που ακολουθεί, γράφηκε μετά τις 20 του Απρίλη!…
2 Δεν γνωρίζω αν ήταν και από άλλα μέρη της Χίου μας, διότι τα Γυμνάσια (και τα Λύκεια βεβαίως) είναι περιορισμένα!
3 Είναι βέβαια γνωστό ότι είμεθα Κληροδότημα, και το 5μελές αποτελείται από Χιώτες, που υπηρετούν, όσο αντέχουν, αμισθί!…
Υ.Γ.: Πρόσφατα λάβαμε μερικά βιβλία του κ. Ν.Κ. Χαβιάρα που τα έστειλε για τη Βιβλιοθήκη μας!
